ภาคใต้สมัยก่อนประวัติศาสตร์
หลักฐานทางโบราณคดีก่อนการสำรวจและขุดค้น
แสดงว่าในภาคใต้มีชุมชนสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ๒ พวกคือชนชาวถ้ำ และ
ชน ชาวน้ำ ชนชาวถ้ำปรากฏขึ้นในภาคใต้ไม่น้อยกว่า ๒๐,๐๐๐ ปีมาแล้ว และเจริญก้าวหน้าขึ้นเมื่อประมาณ
๕,๐๐๐ - ๖,๕๐๐ ปีมาแล้ว
พวกนี้ ใช้ถ้ำเป็นที่อยู่อาศัยและประกอบกิจกรรม
ใช้ชีวิตอยู่ในป่าเขาโดยเข้าป่าล่าสัตว์แบบสังคมนายพราน เช่น ในเขต
จังหวัด สุราษฎร์ธานี มีถ้ำเบื้องแบน อำเภอคีรีรัฐนิคม ถ้ำปากอมและถ้ำเขาชีชัน
อำเภอบ้านตาขุน เขตจังหวัดพังงาถ้ำสุวรรณคูหา อำเภอตะกั่วทุ่ง เขตจังหวัดกระบี่
ถ้ำเขานุ้ย อำเภออ่าวลึก ถ้ำสระและถ้ำต้นเหรียงเขายิงหมี อำเภอปลายพระยา
เขตจังหวัดนครศรีธรรมราช ถ้ำเขาหินตก อำเภอร่อนพิบูลย์ ถ้ำตาหมื่นยม
อำเภอฉวาง เขตจังหวัดตรัง ถ้ำเขาปีนะ เขตจังหวัดพัทลุง ถ้ำเขาชัย-
สน อำเภอเขาชัยสนเป็นต้น ชนชาวน้ำมีถิ่นอาศัยบริเวณที่อยู่ในแนวฝั่งทะเลอาศัยตามถ้ำหรือที่ราบ
ใกล้ฝั่ง และถ้ำเกาะ เช่น เขตจังหวัดกระบี่ ถ้ำผีหัวโต อำเภออ่าวลึก
เพิงผาเขาขนาบน้ำ อำเภอเมืองกระบี่ ถ้ำเขาหลักอำเภอ คลองท่อม เขตจังหวัดตรัง
ที่หาดสำราญ และ เขตจังหวัดภูเก็ต หาดกมลา อำเภอกระทู้ เป็นต้นa
จากหลักฐานแสดงว่ามีการตั้งถิ่นฐานบริเวณป่าเขาก่อนพื้นที่ราบชายฝั่งชนชาวถ้ำเหล่านี้มีวัฒนธรรมการทำและการใช้เครื่องมือหินกระเทาะและหินขัดร่วมกัน
ในบรรดาแหล่งโบราณคดีก่อนสมัยประวัติศาสตร์ของภาคใต้ที่เป็นแหล่งสำรวจและขุดค้น
๖๖ แหล่ง มีแหล่ง ที่เป็นถ้ำ ๕๒ แหล่ง เป็นที่ราบ ๑๔ แหล่ง เครื่องมือทำมาหากินที่พบ
เช่น หอก ( ปลายแหลมทำด้วยหิน ด้ามเป็นไม้ ) คันธนูลูกศรหิน กระสุนดินเผา
สำหรับล่าสัตว์ป่า เครื่องมือขุดแบบขวานหินยาว เครื่องหินกระเทาะปลายแหลมสำหรับขุดหาสัตว์
ที่อาศัย ในกรุเป็นต้น จากหลักฐานทางโบราณคดีแสดงว่าคนสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในภาคใต้มักหาอาหารจากพืชพันธุ์ไม้
สัตว์ ในป่า รู้จักสัตว์ที่อยู่ในดิน สัตว์ปีก สัตว์น้ำตามห้วยหนองและจากทะเล
เครื่องนุ่งห่มมีหลักฐานว่าคนก่อนสมัยประวัติศาสตร์ใน ภาคใต้ทำเครื่องนุ่งห่มสวมใส่สำหรับให้ความอบอุ่นและปกปิดร่างกาย
โดยทำจากหนังสัตว์และเปลือกไม้ พบหินทุบผ้าเปลือกไม้ หลายชิ้น เทคโนโลยีและศิลปะของคนสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในภาคใต้
มีการ ใช้ความร้อนจากไฟเพื่อหุงต้มมีการทำเครื่องมือ เครื่องใช้จาก
ไม้ หิน กระดูก และดินเผา เครื่องใช้แต่ละประเภทนำไปสู่การค้นพบเทคนิควิธีและความงามทางศิลปะเช่นทำขวาน
หินเป็นหลายรูปแบบ ชนพื้นเมืองภาคใต้รู้จักการทำภาชนะดินเผาขึ้นใช้เมื่อประมาณ
๖,๐๐๐ - ๗,๐๐๐ ปีมาแล้วมีการประดิษฐ์ ตกแต่งรูป ทรงและผิว เช่น ทรงพาน
ทรงหม้อตาล มีการตกแต่งผิว โดยวิธีขัดมันแต่งเป็นลายเชือกทาบ ลายฉลุ
และพบภาพเขียน สี มีการนำ หิน มาทำเป็นขวานหินยาวต่างๆกัน ทำให้เคาะแล้วเกิดเสียงต่างกันเป็นเสียงดนตรีแบบระนาดหิน
(พบที่ตำบล สระแก้ว อำเภอ ท่าศาลา จังหวัด นครศรีธรรมราช ) เป็นต้น
ด้านความเชื่อและประเพณี จากหลักฐานน่าจะแสดงว่ามีพิธีกรรม ถอนฟันซี่หน้าเป็นจำนวนมากในแหล่งขุดค้นถ้ำปากอม
อำเภอบ้านตาขุน สุราษฎร์ธานี และน่าจะมีพิธีกรรมฝังศพในที่อยู่อาศัย
อาจมีพิธีกรรมกินเนื้อคนที่เป็นศัตรู หรือพวกเดียวกันที่ตายแล้ว เพราะพบกองเศษกระดูกคนปนกับกระดูกสัตว์
เครื่องมือหินและ รอยเถ้าถ่านในแหล่งขุดค้นปากอมเช่นกัน หลักฐานทางโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ที่พบในภาคใต้
มีภาพเขียนสีเครื่องมือ หินขัด เครื่องหินกะเทาะ เครื่องมือ สะเก็ดหิน
กำไลหิน สิ่วหินขัด แม่พิมพ์หินทราย( สำหรับขวานโลหะ ) ขวานหินยาว
หินทุบผ้า เปลือกไม้ มีดหินแบบพร้า(Tembeling Knifes) ลูกปัดหอย ลูกปัดหอยแครง
กำไลหอย ลูกปัดกระดูก ลูกปัดอำพัน ภาชนะดินเผา หม้อสามขา ภาชนะดินเผา
ทรงพาน หม้อดินเผาทรงกระบอกปากผาย ดินเผาหม้อกลม แท่นรองหม้อ แท่นพิงถ้วย
หม้อดินเผาก้น แหลม ทรงปากผายและชาม เตี้ย ดินเผาทรงเต้าปูน ลูกถือดินเผา
อนึ่ง มีการค้นพบกลองมโหระทึกในบริเวณภาคใต้ถึง
๑๒ ใบ แสดงว่าเมื่อประมาณ ๒,๐๐๐ - ๓,๐๐๐ ปีมาแล้ว ภาคใต้ เริ่มเข้า
สู่ยุค แห่งการติดต่อค้าขาย และการเผยแพร่ความเชื่อต่อกันกับกลุ่มชนอื่นๆ
ภายนอกต่อมาได้ขยายออกไปอย่างกว้าง ขวางสู่กลุ่มชน ต่างๆ จากอาหรับ
เปอร์เซีย กรีก โรมัน อินเดีย จีน และรัฐต่างๆ บนแหลมอินโดจีน
|
|