เพราะไม่มีจึงแตกต่าง

เรื่องเล่างานบริหาร ในวาระ 55 ปี มหาวิทยาลัยทักษิณ I 199 ข้าพเจ้าถึงกับหลั่งน้ำ�ตากับภาพสะเทือนใจ บาดอารมณ์ความรู้สึก จากเหตุการณ์ความรุนแรงอันเกิดจากกลุ่มชายฉกรรจ์กว่าร้อยคน เข้าทำ�ร้ายชุมชนชาวเลบ้านราไวย์ ตำ�บลราไวย์ อำ�เภอเมือง จังหวัด ภูเก็ต ด้วยการนำ�ก้อนหินขนาดใหญ่ปิดทางเข้าออกพื้นที่พร้อม รถไถทำ�ลายเครื่องมือประมง ทำ�ให้ชาวชุมชนได้รับบาดเจ็บ เครื่อง มือประมงได้รับความเสียหายจำ�นวนมาก ที่สะเทือนใจคือการเพิกเฉยต่อการย่ำ�ยีและการละเมิดสิทธิชาว ชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอย่างยาวนาน ซึ่งประจักษ์ชัดทั้งในแง่การศึกษา วิจัย และข้อมูลทางประวัติศาสตร์ และที่เจ็บปวดไปมากกว่านั้นคือ การการกระทำ�อันอุกอาจ ท้าทายกฎหมาย และการพร้อมใช้ความ รุนแรงโดยปราศจากมนุษยธรรมใดๆ ในครั้งนี้ เกิดจากการรู้เห็น เป็นใจของหลายฝ่าย ทั้งที่สยบยอมต่ออำ�นาจทุน และการ “นิ่งงัน” ของผู้คนต่อความรุนแรง เพราะ”การนิ่งเฉยล้วนเป็นส่วนหนึ่งของ การยอมรับ” อย่างไม่ต้องสงสัย