เพราะไม่มีจึงแตกต่าง

204 I เพราะไม่มีจึงแตกต่าง “เจ้าชาวบ้าน” “นักเล่านิทาน” สำ�หรับข้าพเจ้าท่านเป็นนัก “เล่าเรื่อง” ที่แยบยล และมี “เป้า” ที่ชัดเจน เพื่อที่จะทำ�ให้เรื่องเล่าเหล่านั้นสามารถ “ขับเคลื่อน” เกิด “การกระทำ�และการปฏิบัติการ” เพราะเรื่องราวของคนตัวเล็กตัว น้อย เป็นชายขอบนั้นมักถูกปิดทับ ซุกซ่อนไว้ด้วยอำ�นาจ วัฒนธรรม ของ “อำ�นาจนำ�” อย่างหนาแน่น การที่ท่าน “ลด/เลื่อนสถานะมาเคียงชิด เสมอเท่ากับผู้คนที่ สังคมมองไม่เห็นตัวตน หรือถูกละเลยมาโดยตลอด” ได้ทำ�ให้เกิด พื้นที่ของการเล่าเรื่อง ซึ่งเมื่อผสมผสานเข้ากับการปฏิบัติการทาง สังคมวัฒนธรรมและการเมืองจากภาคชุมชน ทำ�ให้เกิดการเคลื่อน เปลี่ยนแปลงไปสู่การแก้ไขปัญหาในระดับต่างๆ อย่างมีทรงพลัง คาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเราทั้งหลายในฐานะนักวิชาการ/ปัญญาชน จะได้เจริญรอยตามจากท่าน ที่สำ�คัญต้องไม่เป็นอย่างที่ศาสตราจารย์ ดร.ยศ สันตสมบัติ กล่าวไว้ “นักวิชาการรุ่นใหม่ มีลักษณะเป็น นักวิชาการชั่วคราว ลังเล แทงกั๊ก ความเป็นครูน้อยลง การสอน กลายเป็นความทุกข์ การให้คำ�ปรึกษาวิทยานิพนธ์กลายเป็นภาระ ชอบไปงานเสวนา นั่งสังสรรค์ ถ่ายรูปลงสื่อออนไลน์...ทำ�วิจัย น้อยลง ...ขาดงานสนามที่เชื่อมโยงกับสังคมไทย”