เพราะไม่มีจึงแตกต่าง

282 I เพราะไม่มีจึงแตกต่าง เมื่อข้าพเจ้าถามเกี่ยวกับการเมืองท้องถิ่น หลายคนบ่นเบื่อ นักเลงการเมืองท่านหนึ่งให้สติต้องการให้ท้องถิ่นเข้มแข็ง “พลเมือง ต้องช่วยกันคนละไม้คนละมือ ไม่ใช่รอแต่อบต. เทศบาล เรียกร้อง ให้ทำ�โน่น ทำ�นี่ สมัยก่อนถนนพัง คูคลองตื้นเขิน ชาวบ้านช่วยกันถม ช่วยกันลอก ตอนนี้นั่งเฉย บอกเป็นหน้าที่อบต. อยากให้ทำ�อะไรก็ แนะเขาไป...” ก่อนตบท้ายเสียงดัง “ร้อยคำ�บ่นหรือจะสู้หนึ่งคำ�แนะ” ข้าพเจ้าเห็นด้วย แต่ไม่ทั้งหมด โดยพื้นฐานข้าพเจ้าเชื่อว่าทุก คนต้องการเป็น “ส่วนหนึ่ง” ของการสร้างสรรค์องค์กร ในฐานะผู้นำ� ต้องสร้างเวที-พื้นที่ของการส่งเสียง สร้าง “สนาม” การทำ�งาน และ การปฏิบัติการที่เกิดจากการร่วมคิด ร่วมทำ� ร่วมสร้าง ร่วมรับคุณค่า” ด้วยกระบวนการนี้ไม่เพียงแต่ทำ�ให้เกิดการทำ�งานที่มุ่งสู่เป้าหมาย เท่านั้น แต่ยังเป็นการสร้างพันธสัญญาที่ผูกพัน (Engagement) เกิดการมีส่วนร่วม ความรู้สึกผูกพัน การอุทิศตนอย่างกระตือรือร้น ในการทำ�งานเพื่ออนาคตขององค์กร มีความจงรักภักดี ที่พร้อม “ถวายหัว” อลัน สมิท (Alan Smith) ซีอีโอด้านบริหารและจัดการสินทรัพย์ กล่าวไว้อย่างน่าฟัง “จะไม่มีเรื่องเล่าที่ยิ่งใหญ่และก้าวหน้า หาก ปราศจากการสร้างพันธสัญญาที่ผูกพันเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว” แม้ข้าพเจ้ามักบอก-ตอกย้ำ�กับใครๆ ว่า “ห้ามบ่น” กระนั้น สำ�หรับเพื่อนร่วมงานบ่นได้บ้าง-ยอมรับได้? แต่ผู้นำ�ห้ามบ่นโดย