เพราะไม่มีจึงแตกต่าง

เรื่องเล่างานบริหาร ในวาระ 55 ปี มหาวิทยาลัยทักษิณ I 41 32 ปีมาแล้ว ยังจำ�ได้ ทันทีที่อ่านนวนิยายเรื่อง “ชี้ค” ของประภัสสร เสวิกุล ข้าพเจ้าถึงกับหลับตาจินตนาการตัวเองเป็น “ดาวีช” นักสู้ ขบถผู้เกล้าหาญ และทรนง” เกิดความฝันและความพยายามอัน แรงกล้าที่จะเป็นนักเดินทาง ก่อนเดินทางไปกับความฝันของคนกล้า อีกมากมาย-โจนาธาน ลิฟวิงตัน ปีศาจ อัศวินนักฝัน ดอนกิโฮเต้ แม่ บทเพลงแห่งอรุณรุ่ง ฯลฯ” ปกหลังของนวนิยายชี้ค โปรยว่า “ชีวิตคนเราเหมือนทรายเม็ดเล็กๆ ในทะเลทราย สุดแต่ลมจะ หอบไปทางไหน แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ต้องร่วงหล่นและจมหายไปกับ พื้นทรายด้วยกันทั้งสิ้น แต่ถึงแม้จะถือกำ�เนิดจากแหล่งเดียวกัน แต่ บางคนก็เป็นเพียงเม็ดทรายในทะเลทราย ในขณะที่บางคนเป็นทราย ที่ถูกหล่อหลอมให้เป็นเครื่องแก้วเจียระไนเส้นทางของ“ ดาวีช” ลูก ชายชี้ค ฮาบาซ คือเส้นทางที่ต้องผ่านขั้นตอนการเจียระไน ครั้งแล้ว ครั้งเล่าด้วยความอดทนทระนงมุ่งมั่น และใฝ่ฝันแม้บางครั้งจะปวด