เพราะไม่มีจึงแตกต่าง

เรื่องเล่างานบริหาร ในวาระ 55 ปี มหาวิทยาลัยทักษิณ I 67 ที่สำ�คัญอาจารย์ให้ค่าตอบแทนนักวิจัยที่สูงลิ่ว แต่ไม่ตั้งค่าตอบแทน ให้ตัวเองเลย ข้าพเจ้าทราบเรื่องนี้จากเจ้าหน้าที่การเงินในภายหลัง ข้าพเจ้ามีเงินเก็บส่วนหนึ่งเป็นค่าขันหมากแต่งงานในอีก 2 ปี หลัง จากนั้น “เมื่อเราถาม กลับไม่เคยได้คำ�ตอบอย่างตรงๆ” อาจารย์จะวาง มุมมอง สร้างมุมคิด ให้ฉุกคิด ในวันรับฟังความคิดเห็นโครงการที่ อาจส่งผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมหนึ่งโครงการหนึ่งในจังหวัดสงขลา ที่ปรึกษาโครงการกำ�ลังชี้แจงอย่างเมามัน เป็นวิชาการ ชาวบ้านมั่ง มองตาปริบๆ “ใครนิครับ” ข้าพเจ้าถามซื่อๆ อย่าไปสนใจว่าเขาเป็นใคร สำ�คัญว่าเขาคิดอะไร จะพาเราไป ไหน” อาจารย์ว่าอย่างนั้น ในทางกลับหากวันหนึ่งวันใด เราต้องคำ�ถามของอาจารย์ “ถ้าไม่รู้ ให้บอกตรงๆ ว่าไม่รู้ แต่ถ้ามีคำ�ตอบหลายอย่าง คำ�ตอบ ที่ง่ายที่สุดจะถูกเสมอ” อาจารย์ผู้เริงชัยในชีวิตของข้าพเจ้าบอก อย่างนั้น สำ�หรับครูอีกคน... น้อยคนนักที่จะทราบว่าข้าพเจ้าเป็นลูกศิษย์ในที่ปรึกษา วิทยานิพนธ์ ของรองศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ ชิตพงศ์ รองอธิการบดี ฝ่ายวิจัย ก่อนที่ในเวลาต่อมาท่านจะก้าวขึ้นสู่ตำ�แหน่งอธิการบดี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 2 วาระ ติดต่อกัน