ม.ทักษิณ คว้าอันดับ 79 ของโลก ด้านการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทางทะเล

ผลการจัดอันดับครั้งนี้แสดงให้เห็นบทบาทของมหาวิทยาลัยทักษิณในการใช้การศึกษา งานวิจัย นวัตกรรม และการบริการวิชาการ เพื่ออนุรักษ์ ฟื้นฟู และใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทางทะเลและระบบนิเวศน้ำอย่างยั่งยืน โดยเฉพาะพื้นที่ ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ซึ่งเป็นระบบนิเวศทะเลสาบสามน้ำที่มีความสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพ เศรษฐกิจ และวิถีชีวิตของประชาชนในภาคใต้

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยได้พัฒนารูปแบบการทำงานที่เชื่อมโยงองค์ความรู้ทางวิชาการเข้ากับการมีส่วนร่วมของชุมชน ภายใต้แนวคิด "Science with Community and Local Wisdom" โดยบูรณาการงานวิจัย การเรียนการสอน และการบริการวิชาการ เพื่อร่วมแก้ไขปัญหาด้านทรัพยากรทางทะเล ทั้งการลดลงของจำนวนสัตว์น้ำ การใช้ประโยชน์ที่ไม่เหมาะสม มลพิษ การรุกรานของสิ่งมีชีวิตต่างถิ่น และการเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศ 

หนึ่งในผลงานสำคัญคือการพัฒนา นวัตกรรม "บ้านปลามีชีวิต (Aquatic Life Shelter)" ซึ่งเกิดจากการทำงานร่วมกันระหว่างนักวิจัย ชุมชนประมง หน่วยงานภาครัฐ ภาคประชาสังคมและภาคีเครือข่าย เพื่อฟื้นฟูแหล่งอาศัยและแหล่งวางไข่ของสัตว์น้ำในทะเลสาบสงขลา พร้อมทั้งจัดตั้งพื้นที่อนุรักษ์สัตว์น้ำและส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรโดยชุมชน การขับเคลื่อนโครงการได้มีจัดตั้งเครือข่ายความร่วมมือกับชุมชนประมงรอบทะเลสาบสงขลากว่า 30 ชุมชน เพื่อร่วมกันติดตามคุณภาพน้ำ สำรวจความหลากหลายของสัตว์น้ำ จัดทำพื้นที่อนุรักษ์ ฟื้นฟูแหล่งอาศัยสัตว์น้ำ และพัฒนาศูนย์การเรียนรู้ด้านระบบนิเวศ ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนในการดูแลทรัพยากรธรรมชาติอย่างต่อเนื่อง

ในด้านการ

ศึกษา มหาวิทยาลัยได้นำองค์ความรู้ด้านการจัดการระบบนิเวศน้ำเข้าสู่ห้องเรียนและชุมชน ผ่านหลักสูตร ค่ายเยาวชน การอบรมชุมชน และกิจกรรมเรียนรู้ภาคสนาม อาทิ โครงการผู้พิทักษ์ปลา 3 น้ำ การติดตามคุณภาพน้ำด้วยสิ่งมีชีวิตหน้าดิน การรณรงค์ป้องกันการทำประมงผิดกฎหมาย และการสร้างความรู้เรื่องการจัดการทรัพยากรประมงอย่างยั่งยืน เพื่อปลูกฝังจิตสำนึกด้านการอนุรักษ์ให้กับเยาวชนและประชาชนในพื้นที่
ขณะเดียวกัน 

ผลการดำเนินงานดังกล่าวเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้มหาวิทยาลัยทักษิณได้รับการจัดอันดับ อันดับ 79 ของโลก ด้าน Life Below Water พร้อมทั้งได้รับการจัดอันดับภาพรวม THE Impact Rankings 2026 อยู่ในกลุ่ม 401–600 ของโลก จากสถาบันอุดมศึกษาที่เข้าร่วมการประเมิน 1,603 แห่งทั่วโลก สะท้อนศักยภาพของมหาวิทยาลัยในการขับเคลื่อนการพัฒนาที่ยั่งยืนผ่านการบูรณาการองค์ความรู้ งานวิจัย และความร่วมมือกับชุมชน เป็นพลังในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ฟื้นฟูระบบนิเวศ จนเกิดผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมทั้งในระดับพื้นที่และได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ