จากใจรุ่นพี่ถึงรุ่นน้อง เพราะการเป็นนิสิตใหม่ คือก้าวย่างของการเติบโต

เพราะทุกคนล้วนมีจังหวะที่แตกต่าง

            สัปดาห์แรกของการเริ่มต้น เรามักเห็นภาพความชุลมุนที่อบอวลไปด้วยมวลของความตื่นเต้น  หลายคน เลือกตื่นเช้ากว่าปกติเพราะกังวลว่าจะหลงทางหรือมาเรียนไม่ทัน บางคนใช้เวลาไปกับการจ้องมองตารางเรียน ด้วยความสับสนในรหัสวิชาและตัวเลขอาคารที่ดูซับซ้อน   

            ท่ามกลางบรรยากาศใหม่ๆ นี้ เราจะเห็นความแตกต่างของการ ปรับตัว  บางคนดูเหมือนจะคุ้นชินกับสภาพแวดล้อม

ได้อย่างรวดเร็วราวกับปลาได้น้ำ แล้วเริ่มต้นบทสนทนากับเพื่อนใหม่ได้อย่างลื่นไหล ในขณะที่อีกหลายคนยังเลือกที่จะนั่ง

นิ่งๆ คอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ และใช้เวลาค่อยๆ ตกตะกอนความรู้สึกก่อนจะเริ่มต้นบทเรียนบทใหม่ในแบบของตัวเอง

“การปรับตัวไม่จำเป็นต้องเร็ว แค่ซื่อสัตย์กับจังหวะของตัวเองก็พอ”

ชีวิตปีหนึ่งในรั้วมหาวิทยาลัยไม่มีพิมพ์เขียวเพียงแบบเดียว และไม่มีใครผิดที่รู้สึกไม่เหมือนคนอื่น โดยเฉพาะเรื่องเพื่อนใหม่ เราไม่จำเป็นต้องรีบร้อน อย่าเพิ่งไปเร่งหรือกดดันตัวเองเวลาเห็นคนอื่นเดินกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ตั้งแต่วันแรกๆ เพราะมิตรภาพนั้นมันต้องใช้เวลา ปล่อยให้มันค่อยเป็นค่อยไป  เป็นตัวของตัวเองเข้าไว้ เดี๋ยวเราก็จะเจอ เพื่อนที่เคมีตรงกันและคุยกันถูกคอในที่สุด

ความเหงา และ ความอิสระ

        การได้ออกมาใช้ชีวิตไกลบ้าน อยู่นอกเซฟโซน สอนบทเรียนหลายอย่างพร้อมกัน ทั้งการบริหารเงินให้ถึงสิ้นเดือน การดูแลตัวเองยามเจ็บป่วย และที่สำคัญที่สุดคือการรับมือกับ “ความเหงา” ที่มักแวะมาทักทายทุกค่ำคืนก่อนนอน

            บางครั้งเรายังต้องรับมือกับ "ความคาดหวัง" ที่ประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน ทั้งความคาดหวังในตัวเอง ที่อยากจะทำทุกอย่างให้ออกมาเป๊ะเพื่อพิสูจน์ว่าเราดูแลตัวเองได้แล้ว และความกดดันเงียบๆ จากครอบครัวที่เฝ้ามองดูอยู่ จนบางครั้งความรู้สึกเหล่านี้ก็กลายเป็นความเครียดก้อนใหญ่โดยไม่รู้ตัว

            ความรู้สึกเหล่านี้ไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันคือสัญญาณของ "การเติบโต"

            มหาวิทยาลัยไม่ได้คาดหวังให้เราเก่งทุกอย่างตั้งแต่วันแรก ชีวิตปีหนึ่งคือช่วงเวลาของการลองผิดลองถูก และค่อยๆ ทำความรู้จักตัวเองผ่านผู้คนและกิจกรรม เพราะฉะนั้น วันไหนเหนื่อยก็แค่พัก วันไหนท้อหรือคิดถึงบ้านก็แค่โทรไปหาครอบครัวหรือเพื่อนสนิท อย่าลืมใจดีกับตัวเองให้มากๆ เพราะไม่มีใครเรียนรู้ที่จะเติบโตได้โดยไม่เคยล้มลุกคลุกคลาน

Survivor Guide: อยู่รอดและอยู่เป็น

            เพื่อให้การเดินทางในรั้วเทา-ฟ้าราบรื่นและมีความสุข ลองทำตาม 4 เทคนิคฉบับเจาะลึกนี้ ที่อาจช่วยให้ชีวิตเด็กมหาวิทยาลัยครั้งแรกของเราง่ายขึ้น

            1. สำรวจพิกัดล่วงหน้า "ฉบับเดินสำรวจ"

                อย่ารอค่อยหาตึกเรียนในเช้าวันแรก เพราะความตื่นเต้นอาจทำให้เราสับสนได้ง่ายๆ มหาวิทยาลัยทักษิณ ของเรามีอาคารที่ชื่อคล้ายกันอยู่บ้างหรืออาจตั้งอยู่เยื้องกันในมุมที่ซับซ้อน ลองใช้เวลาช่วงเย็นที่แดดร่มลมตก ชวนเพื่อนใหม่เดินเล่นๆ ไปดูตำแหน่งห้องเรียนจริงๆ ลองขึ้นบันไดไปดูว่าห้องเรียนอยู่ปีกไหนของตึก การได้เห็นพิกัดด้วยตาตัวเองจะช่วยสร้าง "แผนที่ในหัว" และลดความลนลานในวันเรียนจริงได้มหาศาล ผลพลอยได้ที่คาดไม่ถึงคือการเดินหลงทางหาตึกเรียนด้วยกันตอนเย็นนี่ คือโอกาสชั้นยอดที่จะได้คุยเล่น และสร้างความสนิทสนมกับเพื่อนใหม่แบบธรรมชาติที่สุด โดยที่เราไม่ต้องพยายามเค้นหาเรื่องคุยให้เหนื่อยเลย

2. คุมงบรายวัน "สูตร 70:30"

เพื่อไม่ให้เกิดภาวะ "มาม่าท้ายเดือน" ลองแบ่งงบประมาณออกเป็นรายวัน เช่น ตั้งเป้าไว้ที่ 150-200 บาท โดยใช้สูตรกินข้าวหลัก 70% และสำรองเผื่อขนมหรือค่าเดินทาง 30% การจดบันทึกรายจ่ายง่ายๆ ในโน้ตโทรศัพท์ จะช่วยให้เราเห็นนิสัยการใช้เงินของตัวเองได้แม่นยำกว่าการมองยอดรวมในบัญชี เสียอีก และช่วยให้เรา กล้าปฏิเสธกิจกรรมที่เกินงบโดยไม่ลำบากใจ  

ลองคิดตัวเลขตามง่ายๆ (สมมติงบวันละ 150 บาท): เงินหลัก 70% (ประมาณ 105 บาท): ล็อคไว้เป็นค่าข้าวมื้อหลัก 3 มื้อที่โรงอาหารกลาง มื้อละประมาณ 35-40 บาท กินอิ่มท้องสบายๆ เงินสำรอง 30% (ประมาณ 45 บาท) : เก็บไว้เป็นค่าชาไข่มุกหวานๆ ในช่วงบ่าย และอาจเป็นค่าวินมอเตอร์ไซค์รับจ้างในวันที่รีบร้อนไปเรียน หรือสะสมไว้เป็นเงินกองกลางสำหรับปริ้นงานส่งอาจารย์

                ไม่ต้องจดยิบย่อยจนปวดหัว แค่กดพิมพ์เลขกลมๆ ลงในโน้ตมือถือทุกครั้งหลังจ่ายเงินก็พอ เพราะการได้เห็นตัวเลขไหลออกจะช่วยดึงสติเราไม่ให้ใช้เงินเพลินจนเผลอไปกินมื้อหรูตามเพื่อนจนเงินหมดเกลี้ยงตั้งแต่กลางเดือน

3. ตามหา Safe Zone  สร้างมุมโปรดเป็น "พื้นที่ชาร์จพลังส่วนตัว"

ชีวิตปีหนึ่งอาจมีช่วงที่เหนื่อยหรือล้าจากสังคมใหม่ๆ ลองหามุมโปรดที่อยู่แล้วสบายใจ เช่น มุมเงียบๆ ชั้นบนของหอสมุดแอร์เย็นฉ่ำหาซอกชั้นหนังสือลึกๆ ที่มีโต๊ะเดี่ยวส่วนตัว มุมนั้นเงียบสงบพอให้เรานั่งฟุบโต๊ะงีบหลับหรือนั่งพักสมองเงียบๆ ได้โดยไม่มีใครเดินมากวนใจ, หรืออาจเป็นโซฟานุ่มๆ ในพื้นที่ Co-working Space ที่อนุญาตให้พักสายตาได้, หรือม้านั่งใต้ต้นไม้ริมสนามหญ้า นั่งรับลมสบายๆ มองฟ้าเปลี่ยนสีพร้อมฟังเพลงโปรดในหูฟัง แค่ 15-20 นาที ก็ช่วยกู้คืนความเหนื่อยล้าจากการเรียนได้เยอะมาก การมี "ที่ประจำ" สำหรับนั่งเงียบๆ ตกตะกอนความคิดเพียงวันละ 15-30 นาที จะช่วยลดความเครียดสะสมจากการปรับตัวได้อย่างไม่น่าเชื่อ

4. ใช้สิทธิ์ให้คุ้ม "สวัสดิการที่น้องต้องรู้"

อีเมลนิสิต @tsu.ac.th คือกุญแจสำคัญสู่โลกซอฟต์แวร์ฟรี! เราสามารถใช้สมัคร Microsoft Office 365 สำหรับทำรายงาน หรือ Canva Education สำหรับออกแบบพรีเซนต์ได้โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ  เราจะได้บัญชีพรีเมียมมาใช้งานทันที ไม่ต้องเสียเงินส่วนตัวไปหารโปรกับใคร

วันไหนตื่นมาแล้วปวดหัว ตัวร้อน ท้องเสีย ไม่ต้องฝืนเดินไปร้านขายยาข้างนอกมหาวิทยาลัยให้เหนื่อย แค่เราเดินไปที่ศูนย์บริการสุขภาพ ยื่นบัตรนิสิตให้พี่ๆ พยาบาลใจดีตรวจเช็กอาการและรับยากลับไปกินได้ฟรี หากไม่ไหวจริงๆก็มีเตียงนอนสะอาดๆ ให้ได้พักฟื้นสักแป๊บด้วย หรือหากรู้สึกเครียดในช่วงปรับตัว มหาวิทยาลัยก็มีพี่ๆ แอดมินและฝ่ายแนะแนวคอยให้คำปรึกษาเยียวยาจิตใจด้วยเช่นกัน  และในวันที่ต้องทำงานส่งอาจารย์ หากน้องๆ ไม่มีคอมพิวเตอร์ส่วนตัวก็อย่าลืมเข้าไปใช้บริการศูนย์คอมพิวเตอร์ได้เลย สวัสดิการเหล่านี้ใช้ให้คุ้มค่าที่สุด

แล้วจะหล่อหลอมเป็นเรา

ในวันที่น้องๆ รู้สึกไม่มั่นใจ ขอให้น้องๆ รู้ว่านั่นไม่ใช่เรื่องแปลก และในวันที่รู้สึกเข้มแข็งขึ้นเพียงเล็กน้อย นั่นคือหลักฐานว่าเรากำลังก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงแล้ว และในวันหนึ่งเมื่อน้องๆ กลายเป็นรุ่นพี่ น้องๆ จะพบว่า ความสับสนและความกลัวในวันแรกๆ เหล่านั้นเอง ที่ค่อยๆ หล่อหลอมให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น

ยินดีต้อนรับน้องๆ TSU69 ทุกคนสู่ครอบครัวเทา-ฟ้านะ

.................................

เรื่องโดย...นางสาวธนิตา พูลสุวรรณ

นิสิตหลักสูตรสังคมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์

ภาพ : งานสื่อสารองค์กร